Αν το Quinn’s ήταν ρούχο θα ήταν το λευκό πουκάμισο: Απαραίτητο και διαχρονικό, βασικό κομμάτι μιας γκαρνταρόμπας, ένα ρούχο κατάλληλο για πρωί και για βράδυ, για το γραφείο ή για τον γάμο (σου).
Από την Ελένη Νικολούλια
Γιατί πολύ απλά δεν είναι ένα ακόμα μπαρ σε μια πόλη με χιλιάδες. Μοιάζει σα να ήταν από πάντα εδώ, τιμά τα classic, αγαπά το ξύλο, την τέχνη, την πόλη την ίδια. Και τελικά πόσο απλό είναι (φαινομενικά) να κάνεις ένα μπαρ διαχρονικό αν και ολοκαίνουριο;

Βάζεις μία βαριά, ξύλινη μπάρα. Μασίφ, όχι τζούφια. Βάζεις τα κλασικά cocktail στο επίκεντρο του μενού σου. Διατηρείς το μωσαϊκό στο πάτωμα γιατί την γουστάρεις τόσο αυτή την πόλη. Και βάζεις και τέχνη. Τεράστια τέχνη, σχεδόν περασιά με την υπέροχη μπάρα σου, σα να πίνεις σε μουσείο. Στο τέλος βάζεις και βιδωτά σκαμπό να σε στεριώνουν στη γη, να έχεις μια δικαιολογία να μη φύγεις, να λες “ήθελα να φύγω αλλά ήμουν βιδωμένος στο πάτωμα”. Ολοκληρώνεις με χρώματα από το μπλε του ναύτη και καναπέδες δερμάτινους.
Έτσι τα σκέφτηκε ο Ηλίας Μαρινάκης, ένας από τους πιο διακριτικούς αλλά πάντα αγαπητούς bartender της ελληνικής μπαρ σκηνής που ξεκίνησε την πορεία του από το Bar Guru Bar, εξελίχθηκε στο Baba Au Rum, διέπρεψε στο 42 και έκτοτε αν και πέρασε από διάφορα ακόμη μπαρ της πόλης, σκάλιζε επί σειρά ετών τους δρόμους, τις πιάτσες και τα ακίνητα ώσπου να βρει το ολοδικό του καταφύγιο, που πλέον απλόχερα μοιράζεται μαζί μας.
Να μακρηγορήσω επιπλέον δεν ξέρω αν χρειάζεται. Το Quinn’s είναι ο νέος Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων της Αθήνας. Σα να το’ ξερε ο Ηλίας όταν επέλεγε για βασικό στοιχείο του μπαρ του τον ομώνυμο πίνακα του Ιερώνυμου Μπος. Σα να ήξερε πως απ’ όλα έχουμε σ’ αυτή την πόλη. Απ’ όλα, εκτός από μια τεράστια ξύλινη μπάρα με χαμηλό φωτισμό, με σέξι μουσικές, με “τα πιο παγωμένα Martini της Ελλάδας” όπως πάντα έγραφα για τα Dry Martini του, με ένα Zombie-αληθινό κτήνος στο ποτήρι, με αρκετές (για μπαρ) επιλογές σε αφρώδη κρασιά, με σεμιναριακά παγωμένη Guinness.

Πλέον έχουμε απ’ όλα τα παραπάνω. Σε έναν χώρο μεγάλο, σε ένα σημείο εκτός πιάτσας, με άνετο εξωτερικό χώρο, με καφέ και σύντομα και με φαγητό από τον Περικλή Κοσκινά (Cookoovaya). Θα σε δω εκεί.
Μεάνδρου 7, Ιλίσια