Συναντήθηκα με την Emma Sleight, Head of Content, The World’s 50 Best Bars, στο Hong Kong το πρωί μετά την απονομή, ενώ η πόλη ακόμη έσφυζε από ενέργεια. Με ένα cocktail στο χέρι, μιλήσαμε για την έννοια της κοινότητας, της ακεραιότητας και για το τι πραγματικά αντιπροσωπεύει το “50 Best” πέρα από τις κατατάξεις.
By Denny Kallivoka
Δεν ήταν η πρώτη μας συνάντηση. Μετά την Βαρκελώνη και το Λονδίνο ξαναβρεθήκαμε στο Hong Kong, το πρωί μετά τα The World’s 50 Best Bars Awards, στο καθιερωμένο “day-after” brunch. Η Emma είναι δυναμική, ακούραστη, κομψή, οξυδερκής και με ευρύ οραματισμό. Κινείται με άνεση ανάμεσα στη στρατηγική και τον ανθρώπινο παράγοντα — μια σπάνια ισορροπία σε έναν θεσμό παγκόσμιας εμβέλειας. Με ένα cocktail στο χέρι, συζητήσαμε για την κοινότητα, την αναγνώριση, την ακεραιότητα και το τι πραγματικά σημαίνει το “50 Best” πέρα από τις κατατάξεις.
D.K.: Emma, διαβάζοντας το βιογραφικό σου, στάθηκα ιδιαίτερα στη δουλειά σου γύρω από το άγχος και την ευημερία. Πώς έχει επηρεάσει αυτή η εμπειρία τον ρόλο σου μέσα σε έναν οργανισμό που εκπροσωπεί τη σύγχρονη bar και hospitality κουλτούρα;
Emma Sleight:
Είναι πολύ καλή ερώτηση — και όχι εύκολη. Νομίζω πως, ως άνθρωποι, ελκόμαστε από ό,τι μας αγγίζει βαθιά. Όταν σταματάς να νοιάζεσαι για τους ανθρώπους, σταματάς να νοιάζεσαι γενικά.
Μια σημαντική εμπειρία για μένα ήταν η συνεργασία μου με το Bright Sparks, έναν φιλανθρωπικό οργανισμό στον οποίο ήρθα μέσω οικογενειακής γνωριμίας. Υποστηρίζει παιδιά σε μια ιδιαίτερα φτωχή περιοχή κοντά στο Chandigarh, διασφαλίζοντας ότι μπορούν να πηγαίνουν σχολείο αντί να αναγκάζονται να εργάζονται. Υπήρξα μέλος του διοικητικού συμβουλίου και αυτή η εμπειρία ενίσχυσε μέσα μου πόσο κεντρικός είναι ο άνθρωπος σε ό,τι κάνουμε.
Αυτό συνδέεται άμεσα με το 50 Best. Στον πυρήνα του, το 50 Best αφορά τους ανθρώπους — το δίκτυο και την κοινότητα. Αυτή είναι η ραχοκοκαλιά του brand και το ήθος πίσω από όλες μας τις διοργανώσεις. Ναι, γιορτάζουμε επιτεύγματα, αλλά εξίσου σημαντικό είναι ότι αναδεικνύουμε τα άτομα και τις ομάδες πίσω από αυτές τις εξαιρετικές εμπειρίες: τις διαδρομές τους, τις καριέρες τους και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται και προσφέρουν πίσω στις κοινότητές τους.
Γι’ αυτό και η βιωσιμότητα έχει τόσο σημαντικό ρόλο στη δουλειά μας, ιδιαίτερα μέσα από βραβεία όπως το Ketel One Sustainable Bar Award, το οποίο προσεγγίζει τη βιωσιμότητα ολιστικά — όχι μόνο σε περιβαλλοντικό επίπεδο, αλλά και σε ζητήματα ευημερίας προσωπικού, επαγγελματικής εξέλιξης και σχέσης με την κοινότητα.
Βλέπεις bars να κάνουν υπέροχα πράγματα. Το Cat Bite Club στη Σιγκαπούρη, για παράδειγμα, διοργανώνει εβδομαδιαία milk punch για καλό σκοπό, δωρίζοντας τα έσοδα σε τοπικές φιλανθρωπίες. Μπορεί να φαίνεται μικρό ως μεμονωμένη πράξη, αλλά συνολικά δείχνει πώς τα bars αγκαλιάζουν όλο και περισσότερο την έννοια της κοινότητας ως βασικό στοιχείο της φιλοξενίας.
D.K.: Η ένταξη στη λίστα του 50 Best είναι σπουδαίας σημασίας. Πέρα από τη δημοσιότητα, ποια θεωρείς ότι είναι η πραγματική προστιθέμενη αξία για ένα bar;
Emma Sleight:
Ειλικρινά, αυτή είναι μάλλον μια ερώτηση που απαντούν καλύτερα τα ίδια τα bars — και το καθένα θα σου δώσει διαφορετική απάντηση.
Υπάρχουν φυσικά απτά οφέλη. Το έχουμε δει ξανά και ξανά. Όταν το Sips ανακηρύχθηκε The World’s Best Bar, είχαν ουρές γύρω από το τετράγωνο την επόμενη κιόλας μέρα. Άλλα bars μας λένε ότι οι κρατήσεις τους κλείνουν για μήνες, καθώς η ζήτηση εκτοξεύεται. Αυτή η επιτυχία τους επιτρέπει να αναπτυχθούν — να προσλάβουν περισσότερους ανθρώπους, να επενδύσουν στην εκπαίδευση και να ενισχύσουν τις ομάδες τους.
Το Handshake είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα. Πολλοί νέοι bartenders πέρασαν από εκεί και στη συνέχεια άνοιξαν τα δικά τους εγχειρήματα ή προχώρησαν σε νέα projects — κάτι που ο Eric και η ομάδα του ενθαρρύνουν ενεργά. Αυτό το “κύμα” επιρροής είναι ιδιαίτερα ισχυρό.
Υπάρχουν και συναισθηματικά οφέλη. Οι bartenders είναι ανταγωνιστικοί από τη φύση τους και η αναγνώριση έχει αξία. Όμως είμαστε πάντα ξεκάθαροι: τα βραβεία πρέπει να είναι το αποτέλεσμα της εξαιρετικής δουλειάς — όχι ο στόχος. Όταν φτάσεις στο νούμερο ένα, δεν υπάρχει παραπάνω. Γι’ αυτό η εστίαση πρέπει να είναι στη δημιουργία του καλύτερου δυνατού bar, όχι στην επιδίωξη τοποθέτησής του στην λίστα.
D.K.: Υπάρχει συχνά συζήτηση για το αν το marketing επηρεάζει τη θέση ενός bar στη λίστα. Πώς διασφαλίζει το 50 Best την ακεραιότητα και τη διαφάνεια;
Emma Sleight:
Πρώτα απ’ όλα, η λίστα είναι υποκειμενική — βασίζεται σε γνώμη. Αυτό δεν μπορεί να αποφευχθεί. Αλλά είναι η γνώμη περισσότερων από 800 ψηφοφόρων παγκοσμίως.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η ψηφοφορία είναι απολύτως ανώνυμη. Εκτός από τους Academy Chairs, κανείς δεν γνωρίζει ποιοι είναι οι ψηφοφόροι — παρά τις εικασίες που κυκλοφορούν. Δεν υπαγορεύουμε πού θα πάνε, τι θα αξιολογήσουν ή τι σημαίνει “best” για εκείνους. Ο κάθε ψηφοφόρος αναζητά διαφορετικά στοιχεία.
Οι Academy Chairs επιλέγουν τους ψηφοφόρους, αλλά δεν γνωρίζουν πώς ψηφίζει κανείς — και μαθαίνουν τα αποτελέσματα την ίδια στιγμή με όλους, το βράδυ της απονομής.
Αν το marketing ήταν ο καθοριστικός παράγοντας, δεν θα βλέπαμε μικρά, “under-the-radar” bars να μπαίνουν στη λίστα — κι όμως συμβαίνει συχνά. Αυτά τα bars συχνά αναρωτιούνται: «Πώς έγινε αυτό;». Η απάντηση είναι απλή: οι ψηφοφόροι τα επισκέφθηκαν, τα αγάπησαν και τα ψήφισαν. Δεν υπάρχει συνταγή, δεν υπάρχει shortcut και κανένα PR δεν εγγυάται την ένταξη.
D.K.: Η βιωσιμότητα και η ευημερία γίνονται κεντρικά ζητήματα στη φιλοξενία. Πέρα από τα βραβεία, πώς το 50 Best καθοδηγεί ενεργά τον κλάδο προς αυτή την κατεύθυνση;
Emma Sleight:
Για το Ketel One Sustainable Bar Award συνεργαζόμαστε με ανεξάρτητο αξιολογητή — τη Sustainable Restaurant Association (SRA). Είμαστε ξεκάθαροι ότι δεν διαθέτουμε πάντα την εσωτερική εξειδίκευση για εις βάθος αξιολόγηση βιωσιμότητας, γι’ αυτό η ανεξαρτησία είναι ουσιώδης.
Τα bars που υποβάλλουν αίτηση παρέχουν εκτενείς πληροφορίες και, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, λαμβάνουν μια πλήρη, αναλυτική αναφορά από την SRA με σημεία βελτίωσης. Αυτή η ανατροφοδότηση από μόνη της είναι εξαιρετικά πολύτιμη.
Παράλληλα, έχουμε επεκτείνει σημαντικά το editorial μας έργο. Δεν είμαστε απλώς μια βραδιά απονομής — είμαστε μια πλατφόρμα περιεχομένου όλο τον χρόνο. Σε συνεργασία με την SRA, αναδεικνύουμε τακτικά bars ανά τον κόσμο που επιτελούν ουσιαστικό έργο για τις κοινότητές τους, ανεξάρτητα από το αν βρίσκονται στη λίστα.
Η ίδια φιλοσοφία επεκτείνεται και στο 50 Best Discovery. Δεν πρόκειται για κατάταξη, αλλά για μια επιμελημένη βάση δεδομένων που βασίζεται σε ψήφους καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, επιτρέποντάς μας να αναδεικνύουμε ένα ευρύτερο φάσμα χώρων — από dive bars έως high-end venues — και να γιορτάζουμε τη διαφορετικότητα στη φιλοξενία.
D.K.: Έχεις αγαπημένες bar-πόλεις;
Emma Sleight:
Δεν θα έλεγα αγαπημένες — αλλά έχω πόλεις κοντά στην καρδιά μου. Το Λονδίνο, φυσικά — μεγάλωσα εκεί. Το San Francisco και το Vancouver έχουν εξαιρετικές σκηνές. Το Μιλάνο ήταν πρόσφατη αποκάλυψη. Και απόψε πετάω για Taipei… οπότε ίσως γίνει το επόμενο αγαπημένο μου.
D.K.: Σε ευχαριστώ, Emma.